Achtergrond
De zaak betreft een schenking van 25 september 2013. De schenker hield via haar holding indirect 49 procent in een vennootschap waarvan de dochters hoorcentra en optiekcentra exploiteerden; de overige 51 procent was van een vennootschap van haar neef. Bij een juridische ruziesplitsing in 2011 zijn de activiteiten verdeeld en kreeg de schenker het hoorbedrijf volledig in handen. Na een afsplitsing in 2012 schonk zij alle aandelen in de nieuwe holding aan haar kind. De inspecteur paste de bedrijfsopvolgingsregeling toe op 49 procent van de waarde.
De Hoge Raad had de zaak op 21 april 2023 al eens verwezen, voor onderzoek naar de vraag of vóór de splitsing één of meer ondernemingen werden gedreven. Hof Arnhem-Leeuwarden nam twee ondernemingen aan. In het arrest van 30 januari 2026 (ECLI:NL:HR:2026:137) blijft dat oordeel in stand. De indirecte bezitseis wordt per onderneming getoetst, en een procentuele uitbreiding van het belang doet in zoverre een eigen termijn van vijf jaar aanvangen. De tegemoetkoming van artikel 9 lid 2 van de Uitvoeringsregeling ziet alleen op de directe bezitseis.
Wat dit in de praktijk betekent
De bewijslast dat vóór een splitsing sprake was van één onderneming ligt bij degene die de vrijstelling inroept. Slaagt dat bewijs, dan geldt de regeling voor de hele verkrijging, omdat het procentuele belang in het geheel dan niet is toegenomen. Groei van de onderneming zelf bij een gelijkblijvend belang start geen nieuwe termijn. Bij een voorgenomen schenking na een splitsing of uitkoop is het daarom zaak per onderneming en per deelbelang vast te leggen sinds wanneer het wordt gehouden.
Bron
Dit bericht is een signalering en geen advies. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend; raadpleeg ons voordat u op grond hiervan handelt.